Κυριακή 15 Μαρτίου 2015

Δημοκρατικό χάπενιγκ τέλος!


140315-varoufakis
Η κοινοπραξία των ΣΑΝΕΛ με «τη συμπαράσταση του λαού» μπλοκάρισε τα μέτρα-λαιμητόμο που ετοιμαζόταν να πάρει η προηγούμενη κοινοπραξία  των Σαμαραροβενιζέλων, και κέρδισε λίγο χρόνο, διαψεύδοντας τις ελπίδες των «μερκελιστών» για σύντομη επάνοδο στην εξουσία. Η μεταβατική  συμφωνία ακυρώνει στην πράξη τις  μειώσεις στις συντάξεις και τις απολύσεις. Οι πραγματικές δυσκολίες όμως είναι μπροστά.
Από τα «Κεντρικά», πέραν του ατλαντικού,  λένε ότι, «το παιχνίδι δεν έχει τελειώσει», και ότι...

η συμφωνία  είναι απλώς «ενδιάμεση» , που απέτρεψε την «καταστροφή». Σε τι ακριβώς συμφώνησε, η «ευρωατλαντική οικογένεια» δεν είναι σαφές. Ούτε καν για τους «νομπελίστες». Πολύ περισσότερο για τους νικητές ψηφοφόρους και  τους «ξεπαγιασμένους» οπαδούς που οι παπαγάλοι  τους άφησαν να νομίζουν ότι «νίκησαν» τον Σόιμπλε, που έκανε ένα βήμα πίσω.
Από το διευθυντήριο, τους είπαν «Je vous ai compris» (σας καταλάβαμε), η απόφαση του ελληνικού λαού να μετονομάσει  την τρόικα έγινε σεβαστή, και οι  ενεργοί πολίτες ησύχασαν, και θα περιμένουν τα μπάνια του λαού για να  εξοφλήσουν σε 100 δόσεις εκείνα που δεν χρεωστούσαν oι καναπεδάτοι  τηλεθεατές, που έτρωγαν τα νύχια τους από την αγωνία για το αν θα πηγαίνουν  στις μπατιροτράπεζες για να βρίσκουν ευρώ στα ΑΤΜ, πήραν μια ανάσα και ξέσπασαν σε χειροκρότημα, ευχαριστημένοι που δεν τους «έδιωξαν» από το  ευρω-Νταχάου. «Ανάσα», πήραν και οι ισλαμιστές οπαδοί του Alexis και της Τασίας στην Αμυγδαλέζα, αφού τους έδωσαν φύλο πορείας .
Ο «δαφνοστεφής»  γύρισε σελίδα, αλλά ουσιαστικά τίποτα δεν επιλύθηκε, και η συμφωνία των Σαμαροβενιζέλων στο Ουροgroup του Νοεμβρίου του 2012 παραμένει ζωντανή.  Έτσι έληξε  η «πατριωτική εκστρατεία»  των ευρω-επαιτών για το Ευρώ μας , που συντόνιζε ο σκηνοθέτης της Βασιλίσσης Σοφίας και η παράσταση έλαβε τέλος.
Η «αριστερή διακυβέρνηση» άφησε την επανάσταση για αργότερα, αποδέχτηκε τις  «δεξιές», «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις», δεσμεύτηκε  ότι δεν θα περάσει μέτρα με αρνητικό αντίκτυπο στον προϋπολογισμό και ότι θα αποπληρώσει το χρέος. Έδωσε εγγύηση  αξιοπιστίας με τη σφραγίδα του «Περιστυλίου» και του Πάκη, και έλαβε σε αντάλλαγμα  «ευελιξία» και «ρευστότητα».
Το βασικό είναι ότι «αποκαταστάθηκε η εμπιστοσύνη μεταξύ της Ελλάδας και των εταίρων». Έτσι οι «εταίροι», «θα αισθάνονται καλά με την Ελλάδα στο ευρώ», διότι δεν θα εμφανιστεί «έλλειμμα εμπιστοσύνης».
Δεν θα μπορούσε η αριστερή κυβέρνηση να λέει «προφορικά»  ότι δεν θα λάβει μονομερείς αποφάσεις και από την άλλη να στέλνει νομοσχέδια στη Βουλή. «Επιτεύχθηκε προσέγγιση, η οποία θα επιτρέψει τη σταδιακή αποκατάσταση της εμπιστοσύνης», είπε ο Εβραίος Μπλουμ, και οι νέα κυβέρνηση δεσμεύτηκε να υπάρξουν περαιτέρω διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, να μην υπάρξουν μονομερείς δράσεις με αρνητικό αντίκτυπο, και να διασφαλίζονται τα πλεονάσματα που θα προκύπτουν από τις «διαρθρωτικές ρυθμίσεις». Οι αριστεροί προεκλογικά έσκιζαν το μνημόνιο και τις καλτσοδέτες τους.
Μετά πήγαν στις Βρυξέλλες  να πάρουν λεφτά δίχως μνημόνιο και γύρισαν με αριστερή λιτότητα και με μνημόνιο, δίχως λεφτά , αλλά με ανθρώπινη ευελιξία. Οπότε, λιτότητα με αριστερό προσωπείο και  η Λαϊκή Κυριαρχία και η Εθνική Ανεξαρτησία τέθηκαν  υπό αναστολή. Καπούτ. Αυτή είναι η ουσία.

Νόμος είναι το δίκιο του τραπεζίτη
Η «αριστερή διακυβέρνηση» αποδέχτηκε  το πλαίσιο, τον στενό κορσέ, της παγκόσμιας τραπεζιτικής χούντας και εκείνη τους έκανε δώρο το δικαίωμα να αντικαταστήσουν  τα «οδυνηρά μέτρα» για απολύσεις και περικοπές μισθών και συντάξεων με άλλα ισοδύναμου χαρακτήρα. Η «αριστερή κυβέρνηση» δεσμεύτηκε ότι δεν θα προχωρήσει σε καμία μονομερή ενέργεια που θα ακυρώνει μνημονιακές αποφάσεις, ενώ  κάθε αλλαγή στο υφιστάμενο πρόγραμμα πρέπει να είναι δημοσιονομικά ουδέτερη και να την έχουν συμφωνήσει  από κοινού οι δύο πλευρές.
Με τον βρόγχο  του Ντράγκι στις τράπεζες φάνηκε σε όλους ότι με το ευρώ δεν υπάρχει καμιά προοπτική ανάκαμψης για την ελληνική οικονομία ούτε για  την ευημερία του ελληνικού λαού. Το θεμελιώδες  για να  ανακτήσει η Ελλάδα την ανταγωνιστικότητα  της και να διευθετήσει τα προβλήματά της είναι η νομισματική και φορολογική της Κυριαρχία. Δηλαδή  επιστροφή στη δραχμή και ριζική πολιτική αντιμετώπιση του λογιστικού χρέους των 340 δις που μας φόρτωσαν. Το ευρώ δεν είναι «θείο δώρο». Είναι τοξικό δηλητήριο. Και η «βοήθεια» από την  «ευρωπαϊκή οικογένεια» δεν είναι βοήθεια αλλά κατάρα.
Η διαπραγμάτευση «Μπαρουχάκη» με την βοήθεια των Ιταλών, Γάλλων, και Αμερικανών «φίλων», που έπαιρναν στο τηλέφωνο τον «κακό» Γερμαναρά, απέδειξε ότι , το αριστερό όραμα, για την «Ευρώπη των λαών», είναι κάτι σαν τα πράσινα άλογα. Η «Ευρώπη των τοκογλύφων», το τέταρτο Ράιχ, δεν προβλέπει τίποτα καλό για τους «λαούς». Ούτε συντάξεις ούτε συλλογικές συμβάσεις. Ανεργία και φτώχεια μαζί με την «ανεκτικότητα» προς τον ισλαμο-τρόμο, την παιδοφιλία  και την Κοντσίτα. Αυτό  είναι το ευρωατλαντικό μέλλον μας εντός της «ευρωπαϊκής οικογένειας» και των ευρωπαϊκών αξιών.  Για να υπάρξει ανάπτυξη και δουλειές, για να περιμένουμε αύξηση  του  εθνικού μας εισοδήματος και δίκαιη  διανομή του, για οικονομική  ευημερία και κοινωνική δικαιοσύνη, οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται στον τόπο μας.
Υπό την έγκριση της Μέρκελ του Γιούνγκερ του Μπλούμ και του Μοσκοβισί δεν υπάρχει προκοπή αλλά μόνο δυστυχία.  Πρέπει όλοι να αντιληφθούν ότι το ευρωατλαντικό πλαίσιο της Διεθνούς  χρηματοπιστωτικής Χούντας δεν ανατρέπεται με μια ψηφοφορία και κυρίως δεν ανατρέπεται με την  υπερψήφιση της  αριστερής βάρδιας της Χούντας με το ανθρώπινο προσωπείο. Οι ευρω-αριστεροί όπως και οι σοσιαλδημοκράτες είναι η χαμογελαστή έκφραση των τοκογλύφων.
Όποιος ελπίζει στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Alexis και στις πρωτοβουλίες για «λογιστικό έλεγχο του χρέους», θα μείνει με την ελπίδα. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι η νέα πολιτική πραγματικότητα των Αθηνών θα είναι μακράς διαρκείας. Ο βιολιστής στη στέγη από την Άρτα, που έχει μπάρμπα στην Κορώνη, η Τασία, ο τροτσκιστής Νταβανέλ και ο Ρούντι Ρινάλντι ήρθαν για να μείνουν. Έχουν προοπτική.  Μαζί με την  «ανάσα αξιοπρέπειας» έρχονται μαύρες μέρες. Ο ισλαμισμός, τα Τζαμιά, η εχθροπάθεια, ο αντιρατσισμός, η  ενσωμάτωση των λαθραίων , έρχονται προσεχώς μαζί με το πτυχίο του «παλιόπαιδου» της πλουσίας Εβραίας. Και οι επόμενες εκλογές είναι πολύ μακριά.
Επομένως χρειάζονται άλλες λύσεις. Πρέπει επειγόντως να βρούμε το ελληνικό Πεδεμόντιο*.

Σπύρος Χατζάρας
*Το 1821 διεξήχθη στη Νοβάρα μια μάχη μεταξύ δυνάμεων της Σαρδηνίας και του Πεδεμόντιου. Το 1849 στην ιστορική Μάχη της Νοβάρας, ο στρατός το Πεδεμόντιου ηττήθηκε από τους Αυστριακούς, οπότε και η πόλη κατακτήθηκε από την Αυστρία. Αυτή η ήττα σηματοδοτεί την έναρξη της Ένωσης της Ιταλίας.

www.elkosmos.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: