Θα έρθει η ώρα του λογαριασμού

Μα, μου λένε, «δεν βλέπεις τις δημοσκοπήσεις; Ο ΣΥΡΙΖΑ απολαμβάνει της εμπιστοσύνης του κόσμου». Ναι, αυτό δείχνουν οι δημοσκοπήσεις. Όμως, τι πάει να πει αυτό; Ότι δεν πρέπει να ασκείται κριτική στην εθνομηδενιστική κυβέρνηση; Ότι δεν πρέπει να...

σταθούμε στα «είπα – ξείπα», στα όσα έγιναν με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, με τους διορισμούς συγγενών πρώτου βαθμού και συντρόφων, με τις τροπολογίες και τώρα με το τζαμί;

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο ΓΑΠ του «λεφτά υπάρχουν», κέρδισε τις εκλογές το 2009 με χαρακτηριστική άνεση και μεγάλη διαφορά από τον Κώστα Καραμανλή. Και όχι μόνο. Για αρκετά μεγάλο διάστημα, επειδή λίγοι παραδέχονται άμεσα και δημόσια τα σφάλματά τους, απολάμβανε υψηλής δημοφιλίας. Και όχι μόνο: το φθινόπωρο του 2010, μετά το Καστελόριζο που έφερε – χωρίς να υπάρχει λόγος - το ΔΝΤ στη ζωή μας και την τίναξε στον αέρα, ο ΓΑΠ κέρδισε τις δημοτικές & περιφερειακές εκλογές, σαν να μην έτρεχε τίποτα.

Ναι, όλοι αυτοί που τότε «έκλεισαν» το μάτι στον ΓΑΠ, σήμερα εκφράζουν την ευχαρίστησή τους για τα 35 δις των εκροών (που στέγνωσαν την αγορά) από τον Νοέμβριο και «στηρίζουν» τον Αλέξη Τσίπρα. Ο οποίος κέρδισε τις εκλογές και είπε το δικό του «λεφτά υπάρχουν» με τον τρόπο του τον Φεβρουάριο, όταν δεν μερίμνησε για τη δόση των 7 δις. Τότε, η κυβέρνησή του βγήκε και είπε βέβαια πως δεν τα έχει ανάγκη η χώρα τα χρήματα. Μάλλον άλλαξαν γνώμη και για να μην γίνουν ρεζίλι, είπαν πως «εξαπατήθηκαν». Ναι, «εξαπατήθηκαν» από αυτούς με τους οποίους είναι έτοιμοι σήμερα να συμφωνήσουν.

Το κλειδί εδώ είναι οι άνεργοι του ιδιωτικού τομέα. Όταν αυτοί καταλάβουν ότι δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα από τον ΣΥΡΙΖΑ των κρατιστών και των συντεχνιών, των συντεχνιών που στην ουσία τρώνε το ψωμί των υπόλοιπων και κλέβουν από το μέλλον των επερχόμενων γενεών, τότε θα αρχίσουν τα όργανα για την κυβέρνηση, που στο μεταξύ βιάζεται να δημιουργήσει νέα εκλογική βάση, με τη – δοκιμασμένη από το «τελειωμένο» ΠΑΣΟΚ - μέθοδο των «ελληνοποιήσεων» δια της παροχής υπηκοοτήτων. Και για να δούμε πώς θα πείσουν οι αριστεριστές τους συντηρητικούς μουσουλμάνους να υιοθετήσουν την ελευθεριακή ατζέντα. Στο μέλλον, το μόνο σίγουρο είναι πως θα δούμε απίστευτα πράγματα…

Θα έρθει η ώρα του λογαριασμού, του πραγματικού, όχι του επικοινωνιακού. Και τότε, για να δούμε ποια θα είναι τα ποσοστά του καθενός. Όποιος διαχρονικά στέκει δίπλα στο δίκιο, γελά με τα καμώματα όλων, όσοι κάνουν πως δεν βλέπουν τα μπάχαλα, τις καταλήψεις, την διόγκωση της γραφειοκρατίας, την έκρηξη της εγκληματικότητας, την αδιαφορία για τους εκατοντάδες χιλιάδες άνεργους του ιδιωτικού τομέα, την αποτροπή επενδύσεων και βάλτε. Στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό.

Νίκος Χιδίρογλου

www.elora.gr